X logowanie Zapomniałem hasła
 
 

 
Program edukacyjny Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej kontakt Filmoteka Szkolna należy do
projekty
<< wrzesień 2017 >>
010203
04050607080910
11121314151617
18192021222324
252627282930

opis

MÓJ NIKIFOR

Film opowiada historię przyjaźni malarza Mariana Włosińskiego, absolwenta Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, z Nikiforem Krynickim, słynnym polskim prymitywistą. Film, którego akcja rozpoczyna się w roku w Krynicy 1960, prezentuje ostatnich siedem lat życia Nikifora. Kiedy pewnego zimowego poranka Nikifor wchodzi do pracowni Mariana Włosińskiego, malarz przez przypadek i wbrew własnej woli zostaje nagle jego opiekunem. Szybko jednak Włosiński stara się pozbyć intruza ze swojego uporządkowanego życia. Szuka więc rodziny i prawnych opiekunów starca. Okazuje się jednak, że Nikifor nie ma domu, nie ma też metryki urodzenia. Okazuje się, że  ktoś taki jak Nikifor Krynicki właściwie nie istnieje. Przez wszystkie lata malarz ten mieszkał kątem u różnych osób, które – podobnie jak teraz Włosiński – usiłowały się go pozbyć lub, na różne sposoby, wykorzystać.  Jedyne, co Włosiński ustalił, to fakt, że fizyczne ułomności Nikifor odziedziczył po matce. Personalia ojca pozostają nieznane. Lokalne plotki donoszą, że mógł być nim sam Aleksander Gierymski. Kiedy okazuje się, że Nikifor ma gruźlicę rozpadową, strach przed chorobą zaczyna niszczyć życie rodzinne Włosińskiego. Wizja szpitala napawa Nikifora przerażeniem. Ale pojawiają się także problemy natury prawnej. Aby chorego umieścić w szpitalu, Włosiński musi zostać jego legalnym opiekunem. Informacja ta skłania żonę Włosińskiego do wyjazdu z Krynicy. Opieka nad Nikiforem, która – zgodnie z opinią lekarzy – miała trwać kilka miesięcy, wydłużyła się do siedmiu lat. W tym czasie absolwent akademii krakowskiej, który nie był entuzjastą twórczości Nikifora, porzuca marzenia o własnej karierze i całkowicie poświęca się opiece nad krynickim twórcą. Podziwia jego upór, bezkompromisowość i absolutną artystyczną wolność, a jednocześnie niezwykłą pokorę wobec sztuki i aktu tworzenia. Największym artystycznym triumfem Nikifora jest wystawa w warszawskiej „Zachęcie”, na której artysta pojawia się razem z Włosińskim. W tym czasie jest już wliczany w poczet najwybitniejszych prymitywistów świata. Ostatnie sceny filmu przedstawiają oddanego opiekuna czuwającego przy łóżku umierającego Nikifora. W szpitalu pojawia się wówczas także żona Włosińskiego.

 

ROK PRODUKCJI

2004

PRODUKCJA

Juliusz Machulski

REŻYSERIA

Krzysztof Krauze

SCENARIUSZ

Joanna Kos-Krauze

Krzysztof Krauze

ZDJĘCIA

Krzysztof Ptak

MONTAŻ

 

MUZYKA

Bartłomiej Gliniak

SCENOGRAFIA

Magdalena Dipont

OBSADA

Krystyna Feldman
(Nikifor)
Roman Gancarczyk
(Marian Włosiński)
Jerzy Gudejko
(Ryszard Nowak, przewodniczący Prezydium Miejskiej Rady Narodowej)
Jowita Miondlikowska
(sprzątaczka Kowalska)
Lucyna Malec
(Hanna Włosińska, żona Mariana)
Katarzyna Paczyńska
(Ala Włosińska, córka Mariana)
Karolina Paczyńska
(Ewa Włosińska, córka Mariana)
Artur Steranko
(doktor Rosen)
Marian Dziędziel
(pszczelarz Ferek)
Magda Celówna
(gospodyni Nikifora)
Ewa Wencel
(dyrektorka "Zachęty")
Krzysztof Bochenek
(ksiądz)
Anna Łopatowska
(ordynatorka szpitala gruźliczego).

CZAS TRWANIA

 96 min

 

KRZYSZTOF KRAUZE

 Reżyser filmowy, telewizyjny i scenarzysta urodzony w roku 1953 roku. W roku 1976 ukończył studia na Wydziale Operatorskim PWSFTviT w Łodzi. Dyplom uzyskał dwa lata później. Po studiach związany był ze studiem SE-MA-FOR. Następnie w latach 1983-1985 współpracował ze Studiem Filmowym im. Karola Irzykowskiego. Od roku 1985 do 1991 należał do Zespołu filmowego „Tor”. Debiutem reżyserskim Krzysztofa Krauzego był film Nowy Jork czwarta rano z roku 1988, do którego napisał scenariusz razem z Andrzejem Rosłańcem i Janem Tomczakiem. Film został uhonorowany nagrodą za debiut reżyserski na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych. Dwie kolejne prace Krauzego to realizacje dokumentalne. Spadł, umarł, utonął i KontrWywiad, które podejmowały temat tragicznej śmierci Stanisława Pyjasa,  były zapowiedzią Gier ulicznych z 1996 roku, drugiego filmu fabularnego reżysera. W 1999 roku Krauze realizuje, oparty na faktach Dług, jeden z najważniejszych filmów polskich powstałych po 1989 roku. Pięć lat później na ekrany wchodzi Mój Nikofor, historia przyjaźni malarza Mariana Włosińskiego i Nikifora Krynickiego. Roku 2006 to kolejny sukces Krauzego, zrealizowany w tym roku Plac Zbawiciela - jeszcze jedna wnikliwa filmowa analiza skomplikowanej sytuacji Polaków po transformacji ekonomiczno-politycznej. W roku 2000 Krauze wyreżyserował trzy odcinki telewizyjnej serii Wielkie rzeczy. Jako aktor pojawiła się w filmach: 777, Opis obyczajów oraz Kallafior.

NAJWAŻNIEJSZE FILMY:

1988 Nowy Jork – czwarta rano  (reżyseria, scenariusz, dialogi)

1996 Gry uliczne (reżyseria, scenariusz)

1999 Dług (reżyseria, scenariusz)

2004 Mój Nikifor (reżyseria, scenariusz)

2006 Plac Zbawiciela (reżyseria, scenariusz)


 

 

twórcy

nasze lekcje:
1. KINO MYŚLI
Struktura kryształu
Tango
2. MORALNOŚĆ KAMERY
Nienormalni
Z punktu widzenia nocnego portiera
3. OBSERWACJE CODZIENNOŚCI
Cześć Tereska
Rodzina człowiecza
4. KADRY PAMIĘCI
Jak być kochaną
... Portret własny
5. OBRAZY MAGICZNE
Historia kina w Popielawach
Oczy uroczne
6. FILMOWE PRZYPOWIEŚCI
Arka
Schody
Żywot Mateusza
7. SIŁA SYMBOLU
Chleb
Krótka historia jednej tablicy
Popiół i diament
8. METAFORY PRAWDY
Siedem kobiet w różnym wieku
Szczurołap
Wszystko może się przytrafić
9. MÓWIĆ NIE WPROST
Rejs
Urząd
10. BEZ KOMENTARZA?
Defilada
Egzamin dojrzałości
11. ROZDROŻA HISTORII
Człowiek z marmuru
Dokąd
12. ZAPISY PRZESZŁOŚCI
Fotoamator
Usłyszcie mój krzyk
13. WOKÓŁ NARODOWYCH STEREOTYPÓW
Eroica
"Ostry film zaangażowany" non camera
14. GORZKI ŚMIECH
Fotel
Zezowate szczęście
15. W KRZYWYM ZWIERCIADLE
Hydrozagadka
Polska Kronika Non-Camerowa Nr 1
16. WSPÓŁCZESNE LĘKI
Dług
Nasza ulica
17. PORTRETY ZBIOROWOŚCI
Jestem zły
Sól ziemi czarnej
18. MALI BOHATEROWIE
Abel, twój brat
Męska sprawa
19. MIĘDZY FIKCJĄ A RZECZYWISTOŚCIĄ
Exit
Ucieczka z kina "Wolność"
20. POEZJA I PROZA KINA
Aria dla atlety
Dziewczyny do wzięcia
21. KINO O KINIE
Amator
Ćwiczenia warsztatowe
22. GRY FILMOWE
Deja vu
Wyjście na jaw robotników kina z fabryki snów
23. MALARSKIE INSPIRACJE
Brzezina
Łagodna
24. NOWA ESTETYKA
Gry uliczne
Strojenie instrumentów
25. ESEJ FILMOWY
Iluminacja
Prekursor
26. KIM JESTEM
Gadające głowy
Zmruż oczy
27. RÓWNOŚĆ, RÓŻNOŚĆ, DEMOKRACJA
Sztandar
Śmierć prezydenta
28. W SPOŁECZEŃSTWIE
Ballada o kozie
Ssaki
Zdjęcia próbne
29. OBCY I SWÓJ
89 mm od Europy
Duże zwierzę
Dwaj ludzie z szafą
30. WOBEC TOTALITARYZMU
Kornblumenblau
Niedzielne igraszki
31. W KRĘGU TRADYCJI ROMANTYCZNEJ
Lawa
Pan Tadeusz. Księga I. Gospodarstwo
32. POLACY I ŻYDZI
Dworzec Gdański
Jeszcze tylko ten las
Przy torze kolejowym
33. NA PROGU DOJRZAŁOŚCI
Pas de deux
Zmory
34. NA STYKU KULTUR
Dolina Issy
Syberyjska lekcja
35. CZłOWIEK I SZTUKA
100 lat w kinie
Mój Nikifor
36. POLSKA W NOWYM OBYCZAJU
Gra
Wesele
37. NOWE SZATY MITU
Syzyf
Kanał
38. AKCJA, FABUŁA, WIDOWISKO
Oj, nie mogę się zatrzymać
Rękopis znaleziony w Saragossie
39. EKSPERYMENTY
Czerwone i czarne
Elementarz
Wojaczek
40. CZŁOWIEK OGOŁOCONY
Cicha przystań
W zawieszeniu
41. FILM WOBEC INNYCH SZTUK
Wesele
Bykowi chwała
Muzykanci
42. BYĆ I MIEĆ?
Moje pieczone kurczaki
Rezerwat
43. BUNTOWNICY, ODMIEŃCY, OUTSIDERZY
Generacja C.K.O.D.
Rysopis
44. CZŁOWIECZEŃSTWO W CZASACH PRÓBY
Dzięki niemu żyjemy
Miejsce urodzenia
Na melinę
45. RODZICE I DZIECI
Ojciec
Takiego pięknego syna urodziłam
Wśród nocnej ciszy
46. CZŁOWIEK RELIGIJNY
Dekalog, jeden
Dybuk
Katedra
47. KONFORMIZM PO POLSKU
Szkoła podstawowa
Trzeba zabić tę miłość
Żółw
48. JAK DZIAŁA GROTESKA
Krok
Ubu król
49. MOJE KORZENIE
Kraj urodzenia...
Ziemia obiecana
50. DZIECKO I HISTORIA
Poznań 56
Świadectwo urodzenia
51. PYTANIA GRANICZNE
33 sceny z życia
Diabeł
52. PIERWSZA MIŁOŚĆ
Głośniej od bomb
Pierwsza miłość
53. FILMOWE ANTYUTOPIE
Seksmisja
Przekładaniec
54. W CIENIU STAROŚCI
Dom starych kobiet
Pora umierać
Siostry