Lekcja 30

Wobec totalitaryzmu

Kornblumenblau
reż.: Leszek Wosiewicz

Niedzielne igraszki
reż.: Robert Gliński

Opracowanie: Dr Katarzyna Mąka-Malatyńska

Materiały dodatkowe

Przeczytaj więcej

„Kino” 1990, nr 3

Nędza sztuki

„Kino” 1998, nr 5

Zdobyte lata

„Film” 1988, nr 26

Bez emocji

„Kino” 1988, nr 1

Karykatura społeczeństwa

Olimpiada Wiedzy o Filmie i Komunikacji Społecznej

Przykładowe prace uczestników OWoFiKS wraz z omówieniem

Lektury uzupełniające

  • Hannah Arendt, Korzenie totalitaryzmuprzeł. Daniel Grinberg, Mariola Szawiel, Warszawa 2008
  • Zygmunt Bauman, Nowoczesność i Zagładaprzeł. Tomasz Kunz, Kraków 2009
  • Bibliografia dotycząca Niedzielnych igraszek
  • Sławomir Bobowski, Bez emocji, „Film” 1988, nr 26
  • Mariusz Hermanowicz, Kinematografia polska a stalinizm. Film rozrachunkowy w latach 1977-1987[w:] W kręgu filmu, telewizji i teatrured. Jan Trzynadlowski, Wrocław 1992
  • Marek KrzyśkówKarykatura społeczeństwa„Kino” 1988, nr 1

Bibliografia dotycząca Kornblumenblau

  • Mariola Jankun-Dopartowa, Człowieczeństwo zawrócone. Trzy przypadki bohatera lat osiemdziesiątych, [w:] „Człowiek z ekranu. Z antropologii postaci filmowej”, red. Mariola Jankun-Dopartowa, Mirosław Przylipiak, Kraków 1996
  • Mirosław Przylipiak, Nędza sztuki„Kino” 1990, nr 3
  • Widocznie tak musiało byćRozmowa Andrzeja Mosia z Leszkiem Wosiewiczem, [w:] „Debiuty polskiego kina”, red. Marek Hendrykowski, Konin 1998
  • Marta Wróbel, Tadziowe perypetie z totalitaryzmem. Metaforyzacja rzeczywistości lagrowej w filmie „Kornblumenblau” Leszka Wosiewicza„Kwartalnik Filmowy” 2000, nr 29-30

Obejrzyj też

Pasażerka (1982), reż. Andrzej Munk

Witold Lesiewicz – rzecz o „banalności zła”, ale również o istocie prawdy i o działaniu pamięci. Historia relacji pomiędzy nadzorczynią a więźniarką opowiedziana zostaje za pomocą narracji wieloperspektywicznej.

Golem (1979), Wojna światów – następne stulecie (1981), O-bi, O-ba. Koniec cywilizacji (1984), reż. Piotr Szulkin

Utwory realizujące założenia gatunkowe filmu fantastycznego. W atrakcyjnej formie ukazują podłoże, na którym może wyrosnąć totalitaryzm oraz jego destrukcyjną, dehumanizującą siłę. Ich artystyczny kształt sprawia, że stają się nośnikami znaczeń uniwersalnych.

Dreszcze (1981), reż. Wojciech Marczewski

Studium człowieka epoki komunizmu, przedstawiające stalinizm widziany oczyma dziecka. Film opowiada o dojrzewaniu duchowym i fizycznym systematycznie indoktrynowanego chłopca, który stopniowo ulega czarowi aktywistki ślepo wierzącej w komunistyczne idee. Obóz harcerski jest dla bohatera szkołą konformizmu, którym zarażony zostaje nieodwracalnie.

Przesłuchanie (1982), reż. Ryszard Bugajski

Jeden z najbardziej wstrząsających obrazów epoki stalinowskiej, absurdalnej i zbrodniczej machiny totalitarnego państwa. Historia Antoniny Dziwisz to opowieść o walce o wolność indywidualną wbrew upokorzeniom, torturom fizycznym i psychicznym, o wolność będącą synonimem godnego życia.

Matka Królów (1982), reż. Janusz Zaorski 

Historia warszawskiej rodziny ściśle związana z wstrząsami politycznymi lat 1933-1953. Film o walce o przetrwanie, konieczności dokonywania trudnych wyborów moralnych i politycznych oraz ich konsekwencjach.

Nadzór (1983), reż. Wiesław Saniewski

Psychologiczny portret więźniarki, który staje się uniwersalną opowieścią o wyborach moralnych i egzystencjalnych człowieka poddanego opresji. Studium zachowań ludzkich rozpiętych pomiędzy oportunizmem a heroiczną walką o niezależność i wolność.