Lekcja 28

W społeczeństwie

Ballada o kozie
reż.: Bartek Konopka

Ssaki
reż.: Roman Polański

Zdjęcia próbne
reż.: Agnieszka Holland

Opracowanie: Dr Mikołaj Jazdon

Materiały dodatkowe

Przeczytaj więcej

„Kino” 2004, nr 4

Koza jest cool

„Kino” 2004, nr 4

Co może koza?

„Kino” 1985, nr 3

Konwencje i znaczenia w filmie

Olimpiada Wiedzy o Filmie i Komunikacji Społecznej

Przykładowe prace uczestników OWoFiKS wraz z omówieniem

Lektury uzupełniające

  • John Carem, Konwencje i znaczeniaprzełożyła Alicja Helman, „Kino” 1985 nr 3.
  • Dobrochna Dabert, Kino Moralnego Niepokoju. Wokół wybranych problemów poetyki i etykiPoznań 2003.
  • Erving Goffman, Człowiek w teatrze życia codziennegoPrzeł. Helena i Paweł Śpiewakowie. Warszawa 1981.
  • Mariola Janku-Dopartowa, Fałszywa inicjacja bohatera. Młode kino lat siedemdziesiątych wobec założeń Młodej Kultury [w:] Człowiek z ekranu. Z antropologii postaci filmowej, pod redakcją Marioli Jankun-Dopartowej i Mirosława Przylipiaka, Kraków 1996.
  • Koza jest cool. Z Bartkiem Konopką i Piotrem Rosołowskim, twórcami filmu „Ballada o kozie”, rozmawia Konrad J. Zarębski, „Kino” 2004 nr 4.
  • Katarzyna Mąka-Maltyńska, Agnieszka HollandWarszawa 2009.
  • Krzysztof Mętrak, Kino „moralnego niepokoju” [w:] „Po seansie”, Warszawa 1988.
  • Roman Polański, Roman, przełożyli Kalina i Piotr Szymanowscy. Warszawa 1989.
  • Grażyna Stachówna, Polański od A do ZKraków 2002.
  • Piotr Sztompka, SocjologiaKraków 2006
  • Konrad J. Zarębski, Co może koza?„Kino” 2004 nr 4.
  • Bogusław Żmudziński, Krótkie filmy Romana Polańskiego oglądane po latach„Film na Świecie” 1993 nr 2.
  • Tadeusz Sobolewski, Kino Paladino„Gazeta Wyborcza” 2006 nr 105 (z dnia 6 maja 2006)
  • Tadeusz Kowalski,  „Film” 1962 nr 20.
  • Tadeusz Sobolewski, Paweł chodzi, „Film” 1977 nr 23.
  • Bożena Janicka, Miejsce w środku„Kino” 1977 nr 3.
  • Paweł T. Felis, Koza rządzi, „Gazeta Wyborcza” 2004 nr 37.

Obejrzyj też

Na progu (1965) reż. Kazimierz Karabasz 

Film opowiadający o młodych dziewczynach na progu dorosłego życia, maturzystkach. Film pokazuje je na różne sposoby: obserwując je kamera dokumentalną w miejscach publicznych i przyglądając się w ten sposób ich zachowaniu w grupie; podczas rozmowy w studiu filmowym, gdzie zgłosiły się przyciągnięte ogłoszeniem o poszukiwaniu dziewcząt, które chciałyby wystąpić w filmie; oraz w zestawieniu ich  fotografii z fragmentami listów, które ich rówieśniczki nadesłały do redakcji popularnego tygodnika. Film jest ponadto opatrzony komentarzem reżysera, który nadaje mu charakter utworu autotematycznego, stawiającego pytania o możliwości penetracji rzeczywistości kamerą dokumentalną.

Personel (1975) reż. Krzysztof Kieślowski 

Film o Romku Januchcie, absolwencie technikum, który rozpoczyna pracę pomocnika krawca w  operze w wielkim mieście. Chłopak stopniowo poznaje środowisko pracowników teatru i prawa nim rządzące, a także wyraźny podział separujący artystów od pracowników technicznych. Odkrywa też mankamenty tego świata – małość artystów, niedocenianie wrażliwości i talentów ludzi szyjących kostiumy i malujących dekoracje oraz to, w jak nieczysty sposób prowadzi się rozgrywki personalne miedzy zwaśnionymi pracownikami opery. W filmie, obok zawodowych aktorów, wystąpili  autentyczni pracownicy opery oraz reżyserzy filmowi.

Mój mały Everest (1988) reż. Mirosław Dembiński

Kolejne etapy społecznego awansu, wspinania się po szczeblach kariery; kolejne ważne wydarzenia w życiu osobistym, pokazane zostały w sposób metaforyczny, jako droga alpinisty wspinającego się na kolejne życiowe szczyty.