Lekcja 14

Gorzki śmiech

Fotel
reż.: Daniel Szczechura

Zezowate szczęście
reż.: Andrzej Munk

Opracowanie: Dr Piotr Sitarski

Materiały dodatkowe

Przeczytaj więcej

„Kino” 1971, nr 08

Podróż po podróźy

„Ekran” 1960, nr 16

Dojrzały owoc racjonalizmu

„Gazeta Wyborcza” 2001, 21 września

Piszczyk to ty

Olimpiada Wiedzy o Filmie i Komunikacji Społecznej

Przykładowe prace uczestników OWoFiKS wraz z omówieniem

Lektury uzupełniające

  • Alicja Helman, Między biegunami interpretacji, „Kwartalnik Filmowy” 1997, nr 17
  • Marek Hendrykowski, Andrzej Munk, Warszawa 2007
  • Maryla Hopfinger, „Zezowate szczęście” dzisiaj [w:] Widziane po latach. Analizy i interpretacja filmu polskiego, pod red.: Małgorzaty Hendrykowskiej, Poznań 2000
  • Ewelina Nurczyńska-Fidelska, Andrzej Munk, Kraków 1982
  • Mirosław Przylipiak, Kim jest dla nas Andrzej Munk?, „Kino” 1994, nr 5
  • Piotr Zwierzchowski, Zezowate szczęście, Poznań 2006
  • Jerzy Armata, Hobbysta, „Kino” 2002, nr 5
  • Film animowany jest bliski poezji (z Danielem Szczechurą rozmawiają członkowie redakcji „Kwartalnika Filmowego”), „Kwartalnik Filmowy” 1997-98, nr 19/20
  • Marcin Giżycki, Nie tylko Disney. Rzecz o filmie animowanym, Warszawa 2000
  • Andrzej Kossakowski, Polski film animowany 1945-1974, Warszawa 1977
  • Bronisława Stolarska, Andrzej Munk. W poszukiwaniu nadziei [w:] Kino polskie w trzynastu sekwencjach, pod red.: Eweliny Nurczyńskiej - Fidelskiej, Kraków 2005
  • Jerzy Uszyński, Genius loci, genius temporis, „Kwartalnik Filmowy” 1997-98, nr 19/20
  • Jerzy Stefan Stawiński, Piszczyk, Warszawa 1997
  • Aleksander Jackiewicz, Polska Chaplinada, (esej o "Zezowatym szczęściu) „Film” 1960, nr 15.
  • Mirosław Przylipiak, Kim jest dla nas Andrzej Munk?, „Kino” 1994, nr 5.
  • Bronisława Stolarska, Andrzej Munk. W poszukiwaniu nadziei, w: Kino polskie w trzynastu sekwencjach, red. Ewelina Nurczyńska-Fidelska, Rabid, Kraków, 2005.
  •  Andrzej Munk o Zezowatym szczęściu, (wywiad) „Ekran” 1959, nr 23, str. 11.
  • O „Zezowatym szczęściu” mówią : Andrzej Munk, Jerzy Stefan Stawiński, Bolesław Michałek, Aleksander Jackiewicz, Stanisław Grzelecki, „Film” 1960, nr 18.
  • Siedem uwag Andrzeja Munka o:, wywiad, „Ekran” 1959, nr 50.
  • Szczęście bez zeza. Rozmowa z Andrzejem Munkiem, rozmawiali Anna Oleksiewicz i Kazimierz Dębnicki, „Film” 1959, nr 29.
  • Jerzy Uszyński, Genius loci, genius temporis, „Kwartalnik Filmowy” 1997, nr 18
  • Aleksander Kijowski, Polska szkoła masochizmu „Przegląd Kulturalny” 1960, nr 17
  • Z Danielem Szczechurą o karierze absurdu w filmie i o innych ważnych sprawachrozmawia Maria Cieszyńska, „Film” 1965, nr 42 [
  • Film animowany jest bliski poezji. Z Danielem Szczechurą rozmawiają członkowie redakcji „Kwartalnika Filmowego”, „Kwartalnik Filmowy” 1997-98, nr 19-20.
  • Papież animacjiwywiad Jacka Szczerby z Danielem Szczechurą, „Gazeta Wyborcza” 2000,  nr 160, wydanie waw z dnia 11/07/2000 KULTURA, str. 9.
  • Beata Sadowska, Daniel Szczechura. Niespotykanie spokojny człowiek, „Film”, 2002, nr 08, str. 82 - 83 (wywiad)

Obejrzyj też

Eroica, reż. Andrzej Munk, 1958

Jedna z części tego wcześniejszego od Zezowatego szczęścia filmu Munka zawiera opowieść o dalszych, niespodziewanych losach Dzidziusia Górkiewicza.

Popiół i diament, reż. Andrzej Wajda, 1958

Film Wajdy przedstawia odmienne spojrzenie na rolę jednostki w historii, na bohaterstwo i aktualność romantycznych ideałów. W Zezowatym szczęściu Munk podejmuje dyskusję z Wajdą.

Hobby. Daniel Szczechura. Kilka filmów animowanych jednego autora, reż. Daniel Szczechura, 2002

Pełnometrażowy film stanowiący przegląd wybranych przez samego Szczechurę jego wcześniejszych filmów.

Obywatel Piszczyk, reż. Andrzej Kotkowski, 1989

Film Kotkowskiego przedstawia dzieje Piszczyka po wyjściu z więzienia. Zrealizowany został według scenariusza Jerzego Stefana Stawińskiego.