Lekcja 1

Kino myśli

Struktura Kryształu
reż.: Krzysztof Zanussi

Tango
reż.: Zbigniew Rybczyński

Opracowanie: Dr Agnieszka Morstin-Popławska

Materiały metodyczne

Scenariusze lekcji

Zagadnienia do dyskusji



  • Czy postawy Jana i Marka wzajemnie się wykluczają? Czy wydają się godne naśladowania?
  • Jak można zinterpretować inskrypcję nagrobną, którą odczytują bohaterowie filmu w trakcie sceny na cmentarzu: „Byłem - kim jesteś. jestem - kim będziesz. Pamiętaj o mnie, by ktoś o tobie pamiętał”?
  • W jakim stopniu perspektywę Jana w postrzeganiu otaczającej go rzeczywistości oddaje pochodzący z tomu Ocalenie wiersz Czesława Miłosza Miłość?
  • Czy Jan, potrafiąc dostrzec wartość tego, co zwyczajne, co jest „tylko jedną z rzeczy wielu”, nie jest właśnie kimś, kto „ze zmartwień różnych swoje serce leczy”?
  • Z jakich zmartwień leczy swoją duszę Jan? Od czego się uwalnia, potrafiąc patrzeć na świat z głęboką akceptacją i miłością?
  • W jaki sposób świat „odwzajemnia się” Janowi?
  • Czy Jan jest tym, kto „najlepiej służy”, choć może nie ma pewności co do tego, czy jego służba ma sens i czy ze zdroworozsądkowego punktu widzenia nie jest błędem?
  • Czy można się zgodzić z następującym stwierdzeniem Rybczyńskiego: „Uważam, że tradycyjne kino przeżyło się. [...] język filmowy zuniformizował się. Ukształtowały się pewne schematy inscenizowania i fotografowania określonych sytuacji fabularnych, schematy, poza które, w gruncie rzeczy, nie sposób wyjść. Widz nabrał pewnych przyzwyczajeń i nie rozumie, jak mu się opowiada inaczej”?
  • Jakie to schematy i w jaki sposób Tango stanowi próbę ich przezwyciężenia? Czy za sprawą tego utworu możemy zobaczyć, uzmysłowić sobie coś, czego nie da się wyrazić w filmie za pomocą tradycyjnych środków?
  • Czy sztuka powinna imitować rzeczywistość, czy dążyć do jak największej autonomii?